Simboli

Sa zida mi prijete 

osmijehom naviru iz ladica

Vrebaju po ormarima 

u beznačajnim stvarima 

ili šute prašinom iz praznih polica

‍

cijelim se bićem ja zatresem i skrušim

kad me plamenim bičem opale po duše

‍

Brže bolje idem van bilo gdje samo u grad 

idem da me zagrle kilometri ulice

poznate izbjegavam i poneku birtiju

jer su im usta jazbina gdje se rado skrivaju 

simboli boli

‍